Η ερώτηση «είναι αλκοολισμός είναι γενετική προσανατολισμένη» δεν έχει μια καθορισμένη απάντηση. Εντούτοις υπάρχουν μερικά στοιχεία ότι θα μπορούσε να είναι. Μια γενετική μελέτη δείχνει ότι μερικοί τομείς της γενετικής παραλλαγής διαδραματίζουν έναν σημαντικό ρόλο στον εθισμό οινοπνεύματος. Ο αλκοολισμός και σχετικοί με οι την γενετική παράγοντες συζητούνται κατωτέρω:
Αποδεικνύεται ότι όλα τα άτομα με μια οικογενειακή ιστορία του αλκοολισμού έχουν κάποιο κίνδυνο το πρόβλημα του αλκοολισμού. Η οικογενειακή ιστορία του αλκοολισμού σημαίνει ότι καθένας ή και οι δύο γονείς είχαν τα οινοπνευματώδη προβλήματα. Ο γονικός αλκοολισμός θα είναι ένας παράγοντας για τα παιδιά για να γίνει αλκοολικοί. Ο κίνδυνος αυξάνεται όταν το παιδί είναι ένα αγόρι που έχει την καινοτομία που επιδιώκει την προσωπικότητα και την ωστική συμπεριφορά.
Μια νέα έρευνα δείχνει ότι ο αλκοολισμός και η γενετική έχουν κάποια σχέση. Οι ερευνητές προσδιόρισαν ένα νέο γονίδιο που μπορεί να είναι αρμόδιο για την υπερβολική συνήθεια κατανάλωσης. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν τις τεχνικές σειράς μικροϋπολογιστών για να μελετήσουν την έκφραση γονιδίων στον εγκέφαλο που προτρέπει τη μεγάλη ή μικρή κατανάλωση οινοπνεύματος. Αυτή η μελέτη αφήνει το νέο χώρο για να εξετάσει τις αναταραχές αλκοολισμού.
Η οικογενειακή ιστορία του αλκοολισμού φαίνεται να έχει τη βιολογική δυσλειτουργία στα άτομα που αναπτύσσουν την πίεση ακόμη και προτού να πάρουν στα προβλήματα κατανάλωσης ενώ άλλα αναπτύσσουν τέτοια προβλήματα μόνο αφού προκύπτει το πρόβλημα κατανάλωσης. Μερικές άλλες μελέτες δείχνουν ότι η πίεση μπορεί να οδηγήσει στον αλκοολισμό. Η σχέση μεταξύ της πίεσης και του οινοπνεύματος δεν είναι εντούτοις ακόμα σαφής. Αλλά διαπιστώνεται ότι η πίεση αυξάνει την έκδοση του βήτα endorphin και οι υψηλές δόσεις του οινοπνεύματος αυξάνουν επίσης το βήτα endorphin. Επομένως η οικογενειακή ιστορία του αλκοολισμού είναι επικίνδυνη και θα εκθέσει τη δυσλειτουργία της πίεσης ακόμη και προτού να αναπτύξει το άτομο τα προβλήματα κατανάλωσης. Ως εκ τούτου τα άτομα με την οικογενειακή ιστορία του αλκοολισμού πρέπει να προσπαθήσουν να αντιμετωπίσουν επάνω με τις αγχωτικές καταστάσεις από μερικούς άλλους τρόπους και πρέπει να προσπαθήσουν να αποφύγουν τα οινοπνεύματα.
Ο βαθμός γενετικών επιρροών στον κίνδυνο αλκοολισμού μπορεί να είναι φύλο συγκεκριμένο επίσης. Οι μελέτες δείχνουν ότι τα αρσενικά με την οικογενειακή ιστορία του αλκοολισμού έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν τον αλκοολισμό από τις γυναίκες. Μια έρευνα σε περισσότερες από 50 οικογένειες δείχνει ότι ο αλκοολισμός τρέχει στις οικογένειες. Αυτή η μελέτη αποκαλύπτει ότι οι συγγενείς πρώτου βαθμού όπως τους γονείς, τα παιδιά και τους αμφιθαλείς των θεραπευθε'ντων αλκοολικών έχουν το δύο ή τέσσερις φορές υψηλότερο κίνδυνο τον αλκοολισμό.
Οι επιστήμονες στην Ουάσιγκτον έχουν παρατηρήσει ότι ο γονικοί αλκοολισμός και η προσωπικότητα οδηγούν στον υψηλότερο κίνδυνο αλκοολισμού στα άτομα. Η καινοτομία που επιδιώκει το γνώρισμα προσωπικότητας και το γονικό αλκοολισμό θα αναπτύξει τον εθισμό στο οινόπνευμα. Εάν κάποιος έχει τη συγκίνηση επιδιώκων την ωστική συμπεριφορά έπειτα έχουν την πιθανότητα αλκοολικοί. Ο κίνδυνος είναι ο διπλός χρόνος περισσότερο εάν έχουν το καθένα ή και ο δύο γονέας είναι αλκοολικοί.
Η επιθυμία για την κατανάλωση των οινοπνευματωδών προϊόντων μπορεί να οφείλεται στα περιβαλλοντικά σήματα επίσης. Εντούτοις οι γενετικοί παράγοντες διαδραματίζουν επίσης έναν σημαντικό ρόλο εδώ. Η υιοθέτηση και οι δίδυμες μελέτες δείχνουν ότι η οινοπνευματώδης κατανάλωση είναι πιθανό να κληρονομηθεί από τους γονείς. Όπως δηλώνεται ήδη, το φύλο θα επηρεάσει επίσης τους γενετικούς παράγοντες που οδηγούν στον αλκοολισμό. Οι ερευνητές που προσδιορίζονται ότι το χρωμόσωμα 1 είναι η περιοχή αφορούσαν την κατανάλωση οινοπνεύματος. Επομένως επιβεβαιώνεται ότι οι γενετικοί παράγοντες θα αυξήσουν τον κίνδυνο αλκοολισμού. Εντούτοις η έκταση του γενετικού παράγοντα που οδηγεί στον αλκοολισμό απαιτεί τις περαιτέρω μελέτες.
http://www.alcoholism-expert.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου