Μόνο 1 στους 10 ενήλικες έχει απολύτως υγιείς φλέβες1
Το λεμφοίδημα αλλάζει δραματικά την ποιότητα ζωής των ασθενών που τις περισσότερες φορές δεν γνωρίζουν που να αναζητήσουν βοήθεια.
Η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της Χρόνιας Φλεβικής Ανεπάρκειας είναι η πρόληψη ενώ η καλύτερη αντιμετώπιση είναι η ολιστική.
Η παρουσία λεμφικών παθήσεων, όπως τόνισε ο κος Ευάγγελος Δημακάκος, Παθολόγος – Αγγειολόγος, Γεν. Γραμματέας της Ελληνικής Λεμφολογικής Εταιρείας, με κορυφαία την πιο συχνή και πιο γνωστή το λεμφοίδημα αλλάζουν δραματικά την ποιότητα ζωής των ασθενών που τις περισσότερες φορές δεν γνωρίζουν που να αναζητήσουν βοήθεια.
Το λεμφοίδημα είναι μια σοβαρή νόσος, η οποία από την στιγμή της εμφάνιση του δημιουργεί όχι μόνο έντονα ψυχολογικά προβλήματα που έχουν να κάνουν με την αισθητική του άκρου, αλλά επηρεάζει σημαντικότατα την ποιότητα ζωής του ασθενούς και των σχέσεων του με τους άλλους ανθρώπους. Δυστυχώς όμως η παραπάνω επιπλοκή έχει εγκαταλειφθεί από τους ιατρούς και τους επαγγελματίες υγείας, παγκοσμίως και ακόμα χειρότερα στην χώρα μας.
Το λεμφοίδημα, το οποίο δημιουργεί οίδημα (πρήξιμο) και σκλήρυνση του δέρματος του άκρου και μπορεί να φτάσει μέχρι την ελεφαντίαση , είτε εμφανίζεται πρωτοπαθώς δηλαδή από την γέννηση του ανθρώπου με βλάβη στους λεμφαδένες ή στον αριθμό των λεμφαγγείων είτε δευτεροπαθώς μετά από χειρουργείο ή καρκίνο κυρίως σε γυναίκες μετά από μαστεκτομή ή υστερεκτομή (αφαίρεση γεννητικών οργάνων) και λιγότερο σε άνδρες μετά από αφαίρεση λεμφαδένων λόγω καρκίνου. Επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η ακτινοθεραπεία, η φλεβική θρόμβωση και η κάκωση του άκρου.
Σύμφωνα με τις παγκόσμιες οδηγίες η θεραπεία με τα καλύτερα αποτελέσματα είναι η CDT (complete decongestive therapy- πλήρης αποσυμφορετική θεραπεία). Η θεραπεία χωρίζεται σε δύο στάδια το εντατικό στάδιο που διαρκεί τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες με δύο συνεδριάσεις την ημέρα και το στάδιο συντήρησης ώστε να διατηρηθούν τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν στο πρώτο στάδιο.
Η καλύτερη θεραπεία όμως είναι η πρόληψη. Γνωρίζοντας ο ασθενής τι πρέπει να κάνει, τι να αποφύγει και πότε πρέπει να συμβουλευτεί τον ιατρό του, προλαμβάνει την ανάπτυξη του λεμφοιδήματος μιας πάθησης με απρόβλεπτες συνέπειες.
Ο κος Αντώνης Παπαγεωργίου, Αγγειοχειρουργός, Πρόεδρος της Ελληνικής Αγγειολογικής Εταιρείας, επεσήμανε ότι η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της Χρόνιας Φλεβικής Ανεπάρκειας που αφορά το 90% των ανθρώπων, είναι η πρόληψη ενώ η καλύτερη αντιμετώπιση είναι η ολιστική.
Τα φλεβοτονικά σκευάσματα με νεότερο και σημαντικό εκπρόσωπό τους το φλαβονοειδές Vitis Vinifera, βοηθούν σημαντικά. Το νέο σκεύασμα, που μόλις κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα περιέχει το μοναδικό τυποποιημένο εκχύλισμα φυσικών φλαβονοειδών AS 195 από τα φύλλα της κόκκινης αμπέλου, το οποίο τεκμηριωμένα προλαμβάνει τη βλάβη, διατηρώντας τη φυσιολογική διαπερατότητα και την ακεραιότητα του ενδοθήλιου των φλεβιδίων, και ενισχύει τις φυσιολογικές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.
Τα φλεβοτονικά φάρμακα σε μορφή δισκίων λαμβάνονται κυρίως τους ζεστούς μήνες. Η ανάγκη όμως λήψης πολλών δισκίων πολλές φορές την ημέρα δημιουργούσε και δημιουργεί πρόβλημα στη συμμόρφωση του πάσχοντα.
Εκτός από τη λήψη δισκίων όμως, τόνισε ο ομιλητής, υπάρχει ανάγκη και για χρήση ενός σκευάσματος τοπικά για την άμεση ανακούφιση. Μέχρι σήμερα δεν υπήρχε στην ελληνική αγορά κατάλληλο τοπικό σκεύασμα, αφού είτε ανακούφιζαν στιγμιαία
μόνο, είτε απορροφούνταν δύσκολα και ταυτόχρονα είχαν αμφισβητήσιμο θεραπευτικό αποτέλεσμα.
Σήμερα κυκλοφόρησε στην ελληνική αγορά ένα νέο σκεύασμα σε δισκία και gel, του οποίου το δισκίο λαμβάνεται μόνο μία φορά την ημέρα ενώ το gel απορροφάται γρήγορα και ανακουφίζει άμεσα.
Το νέο σκεύασμα περιέχει το μοναδικό τυποποιημένο εκχύλισμα φυσικών φλαβονοειδών AS 195 που έχει εγκριθεί σε Ευρωπαϊκό επίπεδο από την «Committee on Herbal Medicinal Products» και το εμπορικό του όνομα είναι Antistax β .
Έχει χρησιμοποιηθεί επί δεκαετίες ευρέως σε πάρα πολλές χώρες (Γερμανία, Ελβετία, Ιταλία, Γαλλία κλπ) και έχει δειχθεί ότι βοηθά στη διατήρηση της καλής λειτουργίας των φλεβών των κάτω άκρων.
Η ΦΛΕΒΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ
1. Ο όρος Χρόνια Φλεβική Ανεπάρκεια (ΧΦΑ) αναφέρεται σε μία αλληλουχία αλλοιώσεων που συμβαίνουν στα κάτω άκρα όταν οι φλέβες δεν λειτουργούν σωστά.
2. Οι φλέβες των κάτω άκρων λειτουργούν ως αγωγοί πού μεταφέρουν αίμα από τα πόδια προς την καρδιά.
3. Αυτό επιτυγχάνεται με μία σειρά βαλβίδων οι οποίες, ως φράγματα, ανοίγουν για να επιτρέψουν τη ροή του αίματος προς την καρδιά, και κλείνουν για να εμποδίσουν τη ροή προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Σε ορισμένες καταστάσεις αυτές οι βαλβίδες δεν κλείνουν σωστά αφήνοντας κενό μεταξύ τους και έτσι δεν μπορούν να εμποδίσουν την παλινδρόμηση του αίματος, με συνέπεια το αίμα να λιμνάζει στις φλέβες και στους ιστούς.
Οι κιρσοί είναι η διάταση των επιπολής φλεβών των κάτω άκρων, η οποία οφείλεται σε κακή λειτουργία των φλεβικών βαλβίδων, που έχει ως αποτέλεσμα τη λίμνανση του αίματος τοπικα
Οι συνέπειες
• 1ο στάδιο : πόνος, αίσθημα τάσης και βάρους στα πόδια καθώς επίσης και κράμπες.
• 2ο στάδιο : περιλαμβάνει την εμφάνιση μικρών κιρσών ή ευρυαγγειών (μικρά κόκκινα φλεβικά σχήματα)
• 3ο στάδιο : εμφάνιση οιδήματος (πρησμένα πόδια)
• 4-5-6ο στάδιο : Αρχίζουν οι πιο σοβαρές δερματικές αλλοιώσεις με μια χαρακτηριστική μελάχρωση του δέρματος και προχωράνε σε πιο σοβαρά συμπτώματα.
Συμπτώματα
• Αίσθημα βάρους και καύσους
• Οίδημα και σημαντικό πρήξιμο των ποδιών και κνημών
• Κνησμός με ερεθισμό και ευαισθησία του δέρματος
• Ήπιοι μυϊκοί σπασμοί, μυοκλωνίες και κράμπες
• Υπέρχρωση του δέρματος και αντιαισθητική διόγκωση των φλεβών
• Άτονα έλκη των κνημών, που επουλώνονται εξαιρετικά δύσκολα
• Εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση και πιθανή πνευμονική εμβολή
Κύριοι παράγοντες
– Γενετικoί παράγοντες
π.χ. αριθμός βαλβίδων στα φλεβικά αγγεία
– Ηλικία
ο επιπολασμός της ΧΦΑ αυξάνεται με την ηλικία στους άνδρες και στις γυναίκες
– Για τις γυναίκες
π.χ. εγκυμοσύνη, αριθμός τοκετών, χρήση αντισυλληπτικών, κ.λπ.
Προδιαθεσικοί παράγοντες
1) Τo επάγγελμα (oρθoστασία, εργασία σε χώρo με υψηλή θερμoκρασία, ακινησία σε κάθισμα)
2) Oι oρμόνες (λήψη αντισυλληπτικών, εγκυμoσύνη, κλιμακτήριoς)
3) Η αυξημένη ενδoκoιλιακή πίεση (εγκυμoσύνη, όγκoι κoιλίας)
4) Φάρμακα πoυ αυξάνoυν την αιμάτωση στo φλεβικό σκέλoς της κυκλoφoρίας (oρισμένα αντιυπερτασικά)
5) Η ένδυση (καλτσοδέτες, κορσές)
6) O τρόπος ζωής και διατροφής (παχυσαρκία, ακινησία, έλλειψη φυσικής άσκησης)
7) Η ηλικία
8) Η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση (θρoμβoφιλία, συστηματικά νoσήματα, κάκωση μαλακών μoρίων κάτω άκρoυ).
ΤΟ ΛΕΜΦΟΙΔΗΜΑ
H κυκλοφορία του αίματος στον οργανισμό μας γίνεται από τρία συστήματα: το αρτηριακό το φλεβικό και το λεμφικό σύστημα. Το λεμφικό σύστημα αποτελείται από τα λεμφαγγεία, τους λεμφαδένες,τον θύμο αδένα, τον σπλήνα, τις αμυγδαλές και οι πλάκες του payer που βρίσκονται στο έντερο.
Το λεμφικό σύστημα είναι ένα παραμελημένο από την χώρα μας σύστημα με σημαντικές λειτουργίες όπως η άμυνα του οργανισμού έναντι βλαπτικών μικροοργανισμών (ανοσοποιητικό σύστημα), την επαναφορά των πρωτεϊνών του οργανισμού μας στην κυκλοφορία της καρδιάς (δεν μπορούμε να ζήσουμε εάν δεν πραγματοποιηθεί η παραπάνω λειτουργία) η μεταφορά λιπωδών ουσιών από το εντερικό σύστημα και η αποσυμφόρηση και μεταφορά περίσσιων υγρών καθώς και καθαρισμό από τις τοξικές ουσίες του οργανισμού μας διαμέσου των λεμφαδένων.
Η παρουσία λεμφικών παθήσεων με κορυφαία την πιο συχνή και πιο γνωστή το λεμφοίδημα αλλάζουν δραματικά την ποιότητα ζωής των ασθενών που τις περισσότερες φορές δεν γνωρίζουν που να αναζητήσουν βοήθεια. Το λεμφοίδημα είναι μια σοβαρή νόσος η οποία από την στιγμή της εμφάνιση του δημιουργεί όχι μόνο έντονα ψυχολογικά προβλήματα που έχουν να κάνουν με την αισθητική του άκρου, αλλά επηρεάζει σημαντικότατα την ποιότητα ζωής του ασθενούς και των σχέσεων του με τους άλλους ανθρώπους. Δυστυχώς όμως η παραπάνω επιπλοκή έχει εγκαταλειφθεί από τους ιατρούς και τους επαγγελματίες υγείας, παγκοσμίως και ακόμα χειρότερα στην χώρα μας. Οι ασθενείς αισθάνονται αγανάκτηση, στεναχώρια και απογοήτευση καθώς ανακαλύπτουν ότι θα μπορούσε να προληφθεί και πως τώρα που έχουν το πρόβλημα δεν έχουν κάποιον ειδικό να τους συμβουλέψει και να τους καθοδηγήσει.
Το λεμφοίδημα είτε εμφανίζεται πρωτοπαθώς δηλαδή από την γέννηση του ανθρώπου με βλάβη στους λεμφαδένες ή στον αριθμό των λεμφαγγείων είτε δευτεροπαθώς μετά από χειρουργείο ή καρκίνο κυρίως σε γυναίκες μετά από μαστεκτομή ή υστερεκτομή (αφαίρεση γεννητικών οργάνων) και λιγότερο σε άνδρες μετά από αφαίρεση λεμφαδένων λόγω καρκίνου. Επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η ακτινοθεραπεία η φλεβική θρόμβωση και η κάκωση του άκρου.
Λεμφοίδημα είναι οίδημα του άκρου πλούσιου σε πρωτεΐνες, το οποίο δημιουργεί χρόνια φλεγμονή και σκλήρυνση του δέρματος του άκρου.
Τα συμπτώματα, που παρουσιάζονται στον ασθενή που έχει ή πρόκειται να αναπτύξει λεμφοίδημα είναι ήπια δυσφορία και αίσθημα ότι τι άκρο είναι γεμάτο, πλήρες. Οίδημα το οποίο άλλοτε αρχίζει από το ύψος του ώμου ή του ισχίου και άλλοτε από την άκρα χείρα ή άκρο πόδα, δυσκινησία των αντίστοιχων αρθρώσεων, πόνο, και δερματικές αλλαγές είναι τα συχνότερα συμπτώματα στα διάφορα στάδια του λεμφοιδήματος
Η σταδιοποίηση του λεμφοιδήματος γίνεται ως εξής: αρχικά υπάρχει το υποκλινικό στάδιο (στάδιο 0) όπου έχει μειωθεί η λειτουργία του λεμφικού συστήματος χωρίς όμως να εκδηλώνεται στον ασθενή, το πρώτο στάδιο όπου το οίδημα είναι έκδηλο, ζυμώδες και μειώνεται με την ανύψωση του άκρου. Το δεύτερο στάδιο όπου το οίδημα δεν είναι πια ζυμώδες δεν μειώνεται με την ανύψωση του άκρου και υπάρχει σκλήρυνση του δέρματος του άκρου. Το τρίτο στάδιο είναι η ελεφαντίαση.
Σύμφωνα με τις παγκόσμιες οδηγίες, η θεραπεία με τα καλύτερα αποτελέσματα είναι η CDT (complete decongestive therapy- πλήρης αποσυμφορετική θεραπεία).
Η θεραπεία χωρίζεται σε δύο στάδια το εντατικό στάδιο που διαρκεί τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες με δύο συνεδριάσεις την ημέρα και το στάδιο συντήρησης ώστε να διατηρηθούν τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν στο πρώτο στάδιο.
Το πρώτο στάδιο αποτελείται από την α) φροντίδα του δέρματος και των νυχιών,
β) την χειρομαλακτική παροχέτευση του λεμφικού υγρού, γ) τις πολλαπλές ειδικές περιδέσεις του άκρου, δ) τις ειδικές ασκήσεις γυμναστικής και ε) την εκμάθηση των παραπάνω στον ασθενή και στο περιβάλλον του. Το δεύτερο στάδιο γίνεται στο σπίτι του ασθενούς όπου ισχύουν τα ίδια με την πρώτο στάδιο μόνο που στην θέση της περίδεσης ο ασθενής φέρει ελαστικό γάντι ή κάλτσα.
Επειδή το λεμφοίδημα είναι μια χρόνια νόσος, η ασθενής οφείλει να παρακολουθείται τακτικά από τον ιατρό της και πολλές φορές, εάν χρειαστεί, να επαναλάβει το πρώτο εντατικό στάδιο. Απαγορεύεται να γίνει η παραπάνω θεραπεία χωρίς την απόλυτη επίβλεψη του ιατρού και επιπλέον εάν οι ιατροί, οι φυσιοθεραπευτές και οι γυμναστές δεν είναι ειδικά εκπαιδευμένοι γιατί το αποτέλεσμά θα είναι επιδείνωση της πάθησης της ασθενούς.
Άλλες βοηθητικές θεραπείες είναι οι συσκευές αυτόματης συμπίεσης και αποσυμπίεσες του άκρου. Πρέπει να χρησιμοποιούνται με σύνεση και κάτω από την επίβλεψη ειδικά εκπαιδευμένου ιατρού, επειδή η χρήση τους έχει σημαντικές αντενδείξεις όπως σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια ή φλεγμονή του άκρου. Επίσης, συντελεί στην καταστροφή των επιφανειακών λεμφαγγείων ή στη λανθασμένη παροχέτευση του λεμφικού υγρού στους σύστοιχους λεμφαδένες με συνέπεια η περιοχή να γίνει οιδηματώδες και να επιδεινώσει την πάθηση του ασθενούς.
Στην θεραπεία του λεμφοιδήματος μπορούν να παρέμβουν τα αντιβιοτικά και τα αντιφλεγμονώδη όταν υπάρχει φλεγμονή του άκρου ενώ επίσης βοηθάνε οι βενζοπυρόνες, τα φλαβονοειδή, και οι ρουτοσίδες.
Η καλύτερη θεραπεία όμως είναι η πρόληψη. Γνωρίζοντας ο ασθενής τι πρέπει να κάνει, τι να αποφύγει ,και πότε πρέπει να συμβουλευτεί τον ιατρό της προλαμβάνει την ανάπτυξη του λεμφοιδήματος μιας πάθησης με απρόβλεπτες συνέπειες. Ο ασθενής πρέπει να ενημερώνεται ότι πρέπει να μην πάρει βάρος, να αποφεύγονται οι αιμοληψίες και οι ενέσεις στο άκρο που έχει γίνει το χειρουργείο ή ακτινοβολία, να μη φορά στενά ρούχα ή κοσμήματα , να μην σηκώνει βαριά αντικείμενα ,να προσέχει να μην γρατζουνίσει το προσβεβλημένο άκρο ώστε να μην μολυνθεί και όταν παρατηρήσει ελαφρό οίδημα ή ερυθρότητα στο άκρο να έρθει γρήγορα σε επικοινωνία με τον εξειδικευμένο ιατρό του. Επιτρέπεται και επιβάλλεται να είναι δραστήριος και κοινωνικός.
Πρέπει να τονιστεί και να σημειωθεί ότι οι ασθενείς που θα αντιμετωπιστούν άμεσα έχουν υψηλότερες πιθανότητες για γρήγορη και αποτελεσματική ανάρρωση από τους άλλους ασθενείς οι οποίοι δεν θα δώσουν δυστυχώς την πρέπουσα σημασία στην πάθησή τους.
http://fe-mail.gr/pages/posts/health_nutrition/health_nutrition6106.php
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου